یه سلام:

به همه‌ی اونایی كه پاییز زندگی‌شون غریب و بی‌رحم بود.

به‌ همه‌ی اونایی كه دلشون با نفرین سوخته.

به همه‌ی اونایی كه زخم زبون خوردن.

به همه‌ی كسایی كه نشون از بی‌نشونشون پیدا نكردن.

به همه‌ی اونایی كه منتظر كسی شدن كه می‌دونستن بر نمی‌گرده.

به همه‌ی اونایی كه تو تاریكی شباشون ، فقط یه ستاره دارن.

به همه‌ی اونایی كه قلبشون مثه دریاست و تا لحظه‌ی آخر تا وقتی نفس می‌كشن،همه‌ی حرفاشون از عشقه.

 

نوشته شده در یکشنبه 18 اردیبهشت 1390 ساعت 02:53 ب.ظ توسط |4+1 |گوگولی |